De contrareformatie betekende de tegenaanval van de Katholieke kerk tegen het protestantisme.
Wilden de Protestanten sobere kerkgebouwen zonder versieringen die toch maar zouden afleiden van Het Woord van God, de Katholieken kozen voor overdadige pracht en praal.
De kerken moesten zo schitterend en spectaculair worden dat de gelovige bij binnenkomst meteen overtuigd zou zijn van het feit dat de Katholieke Kerk de enige ware kerk zou zijn.
Zeker in Italië en Zuid-Duitsland heeft dat geleid tot kerkgebouwen die binnen overdreven overkomen.

In 4 landen was de Contrareformatie erg met succes. In Italië, Spanje, polen en Oostenrijk kregen de mensen die wilden hervormen (de hervormers) geen kans meer. In andere landen was het ook al moeilijk de katholieke kerk staande te houden. In de Nederlanden, Frankrijk en het Duitse rijk werk godsdienst een belangrijke reden om oorlog te voeren en mensen te vervolgen. Overal waren andere geloven, er was totaal geen sprake van religieuze eenheid. Er waren in Europa streken met protestantisme en katholicisme. Er was nog wel 1 katholieke kerk onder leiding van de paus. Daarnaast waren er nog verschillende richtingen in het protestantse geloof.